– Jeśli chodzi o początki tego systemu, był on montowany w miejscachszczególnie niebezpiecznych i trudno dostępnych, typu studzienki wodomierzowe – mówi Józef Natonek, prezes MPWiK Jaworzno.
    – A na terenie Jaworzna studzienki te są bardzo głębokie, jak również podtapiane wodami gruntowymi. Zastosowanie tego systemu – dodaje prezes – ma pomóc w zachowaniu bezpieczeństwa pracy.
    Kiedy system się sprawdził, podjęto decyzję o zastosowaniu go wśród klientów prywatnych. Kolejnym krokiem była jedna z dzielnic Jaworzna, Cezarówka Górna. Została ona kompleksowo wyposażona w system radiowego odczytu wodomierzy.

 Budowa systemu
    System radiowy składa się przede wszystkim z wodomierzy wyposażonych w nadajnik impulsów (liczydło), który współpracuje z modułem zamontowanym na wodomierzu. Moduł potrafi dokładnie odczytać informacje dotyczące kierunku obrotu wskazówek, zużycia wody, kierunku jej przepływu, podać dane o ewentualnych wyciekach lub uszkodzeniu wodomierza. Te informacje przesyłane są drogą radiową przez terminal, który w swej pamięci może  przechowywać blisko dwa tysiące odczytów, nawet przez 13 miesięcy. Następnie w siedzibie spółki są one przetwarzane przez komputer w celu wygenerowania rachunku.
    Przepływ danych pomiędzy licznikiem a terminalem może nastąpić z odległości kilkudziesięciu metrów. Czas pracy modułów programowany jest przez terminal. Pozwala to na oszczędność baterii oraz wysyłanie impulsów radiowych tylko w konkretnych przypadkach.

Wodomierz wraz z modułem, bez którego nie byłby możliwy odczyt zużycia wody na odległość.

 Korzyści dla inkasenta…
    Za omawianym systemem przemawia wiele korzyści. Pierwsza to bezpieczeństwo inkasenta – nie ma już trudności z odczytem zużycia wody w miejscach, gdzie jest on wyjątkowo utrudniony i niebezpieczny. Druga sprawa to psy, które są na posesjach. Stanowi to naprawdę duży problem dla inkasentów. Wprawdzie pracownicy są wyposażeni w odstraszacze, ale nie zawsze dają one pożądane efekty. Tak więc system ten daje lepszy komfort pracy. Potwierdza to również czas trwania odczytów.
Wcześniej inkasent chodził do klientów i dokonywał odczytów osobiście. Zajmowało to około jednego tygodnia. Teraz za pomocą nowego systemu na tej samej grupie odbiorców odczyt trwa jeden dzień.

… i dla mieszkańców
    Radiowy odczyt wodomierzy daje też korzyści mieszkańcom – mówi  prezes MPWiK Jaworzno. Urządzenie, oprócz tego, że rejestruje zużycie wody, może pełnić także dodatkową rolę – posiada w swoich ustawieniach funkcję, która w okresie nocnym może pokazywać wahnięcia przepływów (jak wiadomo, w takim okresie powinno ono być zerowe). Dzięki temu klient może znaleźć nieszczelności na swojej instalacji i je zlikwidować.
    To nie jedyna korzyść. Kolejny aspekt to wygoda – nie trzeba się umawiać z inkasentem na odczyt. Dodatkowo dzieje się to on-line i w odpowiednim czasie.
    – Jeśli chodzi o opinię mieszkańców, to nie dochodziły do mnie żadne negatywne głosy – podkreśla Józef Natonek. – Obawy, owszem, były – mówi prezes – ale tylko takie, czy radiowy odczyt będzie jednoznaczny z wartością, jaka jest na wodomierzu. I tutaj pokazaliśmy, że oprócz tego radiowego odczytu mieszkaniec może zobaczyć, jaki był to odczyt. Bo tę wartość na fakturze można zweryfi kować z tą na wodomierzu (wystarczy otworzyć klapę w wodomierzu). Zawsze w sytuacji, kiedy pojawiają się wątpliwości, mieszkaniec może zadzwonić do Biura Obsługi Klienta, aby je wyjaśnić.

Pomiar zużycia wody przesyłany jest drogą radiową przez terminal do komputera.

    – Radiowy odczyt wodomierzy sprawdza się i dobrze funkcjonuje – potwierdza prezes przedsiębiorstwa. Tak więc ilość wodomierzy z modułem będzie wzrastać. Następny planowany montaż przewidywany jest w dużych skupiskach mieszkańców. Zresztą w taką współpracę włączają się także spółdzielnie mieszkaniowe, które chcą skorelować odczyty wodomierzy z naszymi odczytami – dodaje prezes.
    Finansowo rozłożony w czasie jest montaż tych modułów. Dlatego wodomierze, które dzisiaj się instaluje, są już dostosowane do przyszłościowego założenia modułu radiowego.

Autor: Angelika Gajewska

Artykuł został opublikowany w magazynie "Ochrona Środowiska" nr 2/2011